کد مطلب: 25462
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۱ ارديبهشت ۱۳۸۷ ساعت ۰۸:۲۰
سفر اخیر و عملاً بی سروصدای اولی هانیونن، معاون پادمانهای آژانش انرژی اتمی به ایران و مذاکرات وی با مسوولین ایرانی، سوالاتی را درباره سیاست هسته ای ایران پدید می آورد. آقای هاینونن فردی است که بعد از انتشار آخرین گزارش رسمی البرادعی درباره فعالیت های هسته ای ایران که باعث برگزاری جشن ملی هسته ای گردید، آب روی آتش احساسات ایرانیان ریخت و در جلسه ای با حضور دیپلمات ها شواهد ادعایی خود درباره نظامی بودن فعالیت های ایران را، بر خلاف آنچه در گزارش رسمی آمده بود، ارایه داد. گزارش البرادعی حاوی بخشی مهم به عنوان «مطالعات ادعایی» بود که بیانگر نفوذ قدرت های غربی از جمله آمریکا و فرانسه بر سازماندهی گزارش نهایی و رسمی آژانس بود. تا آنجا که به یاد داریم جناب آقای رییس جمهور پس از انتشار این گزارش بار دیگر بر بسته شدن پرونده هسته ای ایران تاکید کرد و حق هسته ای را تثبیت شده اعلام کرد و جناب آقای جلیلی نیز پاسخگویی به بخش مطالعات ادعایی را وابسته به میل ایران تلقی کرد. حال همان آقای هاینونن درباره همین بخش ادعایی با ایران مذاکره کرده و به توافق رسیده اند. حال یک واقعیت و یک سوال:
ـ واقعیت این است که دولت نهم توانسته است هسته ای بودن ایران را تثبیت کند و شاهد آن نیز آن است که یکی از سیاست های محوری آمریکا در منطقه، مدیریت اشاعه تکنولوژی واقعی است و با عقد قراردادهای هسته ای از جمله با امارات به دنبال آن است که افسار هسته ای از دستش خارج نشود و در عین حال موازنهای که در منطقه به نفع ایران به هم خورده است را دوباره بازسازی کند.
ـ اما سوال این است که با توجه به واقعیت فشارهای بین المللی به ایران جهت عقب نشینی در حوزه هسته ای، استراتژی مقاومت ایران چیست؟ در واقع اگر ایران مذاکره با 1+5 درباره مساله هسته ای را اساساً بی معنی می داند پس چه معنی دارد با فردی مثل هاینونن درباره موضوعی تحمیلی از سوی غرب (مطالعات ادعایی) مذاکره بی سروصدا انجام شود و نهایتاً به توافقی مبنی بر «همکاری بیشتر» با آژانس برسد. البته این به معنای بهانه دادن به غربی ها برای فشار بیشتر نیست اما آیا هر چه دیگران فشار آوردند ما باید قبول کنیم؟ مگر پاسخ به مطالعات ادعایی منوط به میل ما، و نه فشار آنها، نبود؟ مگر در مدالیته همه سوال ها و جواب ها رد و بدل نشد؟ آیا صرف تاکید بر عدم تعلیق غنی سازی به عنوان خط قرمز کفایت می کند؟ آیا نباید خودمان بدانیم که در کجا همکاری می کنیم و در کجا همکماری نکنیم؟ اگر در گزارش بعدی«اطلاعات بیشتری» از ما خواستند باید دوباره «همکاری» کنیم؟
به نظر می رسد که استراتژی مقاومت ها چیزی جز تاکیدات مکرر لفظی بر حق مسلم هسته ای و عدم پذیرش تعلیق چیز دیگری نیست. اگر چه هر دو مولفه فوق مهم هستند اما به هیچ وجه در پیشبرد مذاکرات موفق کافی نیستند. این دو مولفه را می توان به عنوان اصول راهبردی هسته ای ایران برشمرد اما در وادی مذاکره و بده بستان باید گلوگاه، استراتژی مقاومت و همچنین استراتژی خروج را از پیش تعریف کرد. در کل باید گفت زمانی می توانیم از تحول اساسی در سیاست هسته ای صحبت کنیم که شاهد تحول در تعهدات هسته ای و تکالیف فوق العاده، از جمله همکاری ویژه با آژانس، باشیم و گرنه استراتژی ما چیزی جز استراتژی تاخیر نخواهد بود .
بنظر ميرسد در زمان مسئوليت دكتر لاريجاني بعنوان مقام مسئول در انجام مذاكرات، استراتژي تهاجمي در برخورد با موضوع در دستور كار هيئت مذاكره كننده بود كه نتايج مثبتي نيز در عرصه هاي سياسي حاصل ميگرديد.اما درحال حاضر شرايط روز تعيين كننده نوع واكنشهاست.در عرصه سياست نبايد انفعالي رفتار كرد. (60612)
اين مسئله (مذاكرات هسته اي و اهداف سياسي) بخوبي نمايانگر يك پروژه بلند مدت كه با فازهاي متعدد تعريف شده است مي باشد و الزاماً نگرشي هوشمندانه و اجرائي حساب شده را مي طلبد.
متاسفانه در كشور ما هنوز افراط و تفريط نمي گذارد يك پروژه را درست تعريف كنيم ، تمامي جوانب آنرا بسنجيم و نهايتا آنرا در دراز مدت درست اجرا كنيم!
مسلماً طرفهاي مقابل ما از هوش و توانمندي خارق العاده ايكه ما نتوانيم با آن مقابله كنيم برخوردار نيستند ولي نبايد حريف (دشمن) را حقير و بيچاره شمرد و همچنين نبايد با ندانم كاري هاي خود او را تشويق به پيشروي هاي بيشتر كرد!
نميدانم چرا مسائلي بسيار پيش پا افتاده و واقعاً بي اهميت داخلي ، بايد ما را از يك سياست واحد با هدفي ثابت در مواجهه با اين مسئله حياتي محروم كند و اختلافات بچه گانه منافع عظيم ملي ما را تهديد كند؟!
آيا در كشور ما قحط الرجال است كه نمي توانيم يك تيم نخبه و كارآزموده ثابت ، چه از نظر فني و چه از نظر سياسي بر اين كار بگماريم و شاهد اين همه تغييرات در كادرهاي مذاكره كننده (از دولت آقاي خاتمي تا كنون) چه از نظر نفرات و چه از نظر تفكر و راهبرد نباشيم؟!
خداوندا
آرامشي عطا فرما تا بپذيرم آنچه را كه نمي توانم تغيير دهم
وشهامتي تا تغيير دهم آنچه را كه مي توانم
و دانشي تا بدانم تفاوت اين دو را ..... (60620)
احد اسدی
۱۳۸۷-۰۲-۱۲ ۰۸:۱۵:۳۲
با سلام:
من با قسمت اول نظر شما که ما نخبگان کمی نداریم موافقم ولی در دوره اقای خاتمی بود که سیروس ناصری های فراری و حسین موسویان ها به مدت دو سال فعالیت هسته ای ما را به تعلیق کشانیدند و امروز دلایل همکاری و عملکرد این افراد را شاهد هستیم.
اما بهانه تراشی غربی ها فقط بخاطر برنامه هسته ای ما نیست.
برنامه هسته ما برای غرب دگمه فشار است در جهت فشار برعلیه نظام از دیدگاه استراتژی غربی ها .
به نظر من دلیل بهانه تراشی جدید غربیها درمودربرنامه هسته ای ما وجود افراد گمنام و اشکار در داخل نظام ان هم در سطح بالاست.
مثال:
بروید سخنرانی آقای روحانی را بادقت در روزی که تحریم های جدید در شورای امنیت به رای گذشته شده بود را مورد مطالعه قراردهید.
اگر درد اخل نظام ضمینه فراهم نشود غربیها توان بهانه تراشی را به مشکل می توانند فراهم کنند.
رگ و پوست کنده عرض کنم:
در بازار اگرخریدارنباشد جنسی به فروش نمی رسد.
اگر روحانی معلوم شده و روحانی های گمنام همچنان در شرایط های بسیار تعین کننده و حساس به کمک بیکانه نیایند و ضمینه سازی نکنند کارما خیلی مدت ها پیش در مورد برنامه هسته ای تمام شده بود.
به نظر من دو مسئله دراین بخش وجود دارد:
اول:.
دوما:
تنها ابر قدرت جهان امروز در برابر ملت و مسئولان دلسوز و فعال و مردم ما به زانو در امده است و به جرعت باید گفت امریکا با کمک دیگر کشورهای غربی هر بهانه و شیوه و دروغ سازیهایی که درهر مقطع بکار گرفته در سطح جهانی ایران روش و نوع شیوه و اثرات شگرد انها را به خوبی شماسایی و غربی ها را در سطح جهانی رسوا کرده است این مسئله کوچکی نیست.
شما ملاحظه کنید چند روز پیش بعد از گذشت هفت ما از تجاوز رژیم اشغالگر به خاک سوریه و بمباران یک ساختمان امریکا تصاویری را انتشارداده که گویا سوریه به کمک کره شمالی مشغول ساختن نیروگاه هسته ای غیر قانونی بوده است و فشارها دارد به سوریه هر روز کسترش پیدا می کند.
گرچه در همه محافل سیسای دارند روی این مسئله تحلیل می دهند که چه چیزی پشت این فتنه جدید است ایا امریکا به کمک اسرائیل می خواهد به سوریه حمله نظامی کند یا نه و مسئله چیست؟
مسئله این است غربیها نسبت به هر دوره کارشان بهانه سازی و مطرح کردن خودشان در همه جای دنیا هستند مخصوصا در خاورمیانه.
به نظرمن چون زمان تشکیل دولت فلسطینی که جورج بوش وعده کرده است تا اخر سال میلادی که دارد سر میرسد از این شگرد استفاده می کنند تا مسئله تشکیل کشور فلسطین به فراموشی سپرده شود و کلاه بزرگی را بر سر محمود عباس دارند می دوزند که برسر وی بگذارند.
در مورد ایران مسئله فرق می کند.
من ایمان دارم تا زمانی که غربی ها امید خودشان را برای فشار به کشورما در مورد برنامه هسته ای از دست ندهند این نوع فشارها ادامه خواهد داشت یعنی افرادی مانند حسن روحانی ها با اوردن هیزم نمی گذارند اتش خاموش شود.
اگر این اتش خاموش شود امریکاییها شگرددیگری بهانه خواهند کردان دخالت ایارن درعراق و ازاین نوع بهانه تراشیها خواهد بود.
ولی من خیلی تهجب میکنم که چکونه اشخاصی مانند حسین موسویان محکوم می شوند ولی رئیس وی هنوزهم در شورای امنیت ملی بر سر کاراست اینجا را من نمی توانم تحلیل بدهم.
(60732)
با سلام
با تشكر از يادداشت شما چند نكته را مي خواستم به آگاهي برسانم:
1- نام بنده \"احمد\" است نه \" احمد راهبرد\" !
2- بنده در يادداشت خود عرض كرده ام با توجه به هوش و نبوغ وتوانمندي ايرانيان (بدون اغراق- آنچه فعلاً موجود است) از نظر اينكه مسئله هسته اي تنها وتنها يك مسئله فني نبوده و از آن بهره برداري سياسي مي شود ، لازم است با آن سطحي برخورد نشده و با يك نگرش راهبردي مسئله را دنبال كرد. به عبارت ديگر ساده انديشي نكنيم.
3- بنده از عدم هماهنگي و نداشتن يك روش حساب شده ( شاهد عرضم فراز و نشيب هاي غير منطقي اين مسئله در مراكز گوناگون جهاني است) گلايه مند بودم و هيچ نظري روي افراد اين تيم (از دولت آقاي خاتمي تا كنون) ندارم .
4- تغيير در روش (دقت بفرمائيد - در روش) وقتي خوب و كاربردي است كه علمي هدفمند و سياستي دقيق آنرا پشتيباني كند. نه خداي ناكرده بخاطر لجبازي هاي كودكانه و پيروي از هواي نفس باشد. (60894)
بنده به شخصه اگر بعدا مشخص شود كه دولت با ما يك جور حرف زده و با غربيها يك جور ديگر توافق كرده است ، آنها را نمي بخشم. دولت در اين 3 سال هرجور كه دلش خواسته است ، از ملت براي حقوق هسته اي هزينه كرده است ، اين همه فشار اقتصادي را ملت تحمل كرده است ،( بنده خودم زير فشار اجاره خانه استخوانهايم شكسته است) ، و بعد اگر به طرز ديگري با غربيها صحبت كرده باشد ، واقعا عصباني كننده است. (60629)
تایگر
۱۳۸۷-۰۲-۱۱ ۱۲:۴۴:۲۵
چه اشک آور است هروز که از خواب بر میخیزم انگار یک صفحه از کتاب تاریخ دبیرستان را مرور می کنم ...!
از آن روزها 7 سالی گذشته و از رخدادهای تاریخی سالها ، اما چرا گذشته برای ما درسی نشده ... ! (60672)
فرض این است که دولت همانگونه که تا الان نشان داده است در مساله هسته ای در مقابل زورگویی ها ایستاده است. پس بهتر است در مورد این جریانات هم شفاف عمل کند. (60669)
It is an obvious case, if we compromise in their favor, by saying the first word of (alef), we are forced to go to the last word (ye) in their favor as well, which is very embarrassing and from people’s point of view is unforgettable.
People have paid a lot for the case and suffered a lot as well; their feeling and goal must be achieved and respected.
Enemies are showing varieties of hostility toward us, but dare to do any further than shouting or screaming, because they knew our strength and toughness.
Our people along with our proud army have shown the world, by defending our country during eight years of imposed war.
That war experience, caused us to improve our military system, which no super power dare to attack us, as they know its consequences will be embarrassing for them.
I am sure this Government is tough enough not to let them take advantage of our honesty to give up our right, no matter what.
People are ready to defend their right, the only thing they want, to see, good management with right decision, so its results become full handed for IRAN. (60731)
دوست عزيز,
من با نظرات شما كاملا موافقم, ولي لطف كنيد انگليسيتون رو جاي ديگه تمرين كنيد. ما بنده هاي خدا كه گناه نكرديم. در ضمن من همينجا فارغ التحصيل شدم بنابراين بهانه تحصيلات را به ميان نياوريد. (60826)
جدا از جنجال و هیاهوی تلویزیونی، پیشبرد دیپلماسی در هر موضوع بین المللی نیاز به تجربه بالای دیپلمات های مذاکره کننده دارد که در این مورد دولت قوی عمل نمیکند است. بعنوان مثال در موضوع گاز ترکمنستان در زمستان مسئولین اعلام کردند قرارداد قبلی ما قطعی است و هیچگونه صحبتی در مورد افزایش گاز نداریم. نتیجه این شد که پس از تحمل یک ماه قطعی گاز در زمستان، حالا مسئولین رفته اند مذاکره کرده اند و افزایش قیمت گاز را هم پذیرفته اند! (60734)
دولت اگر مذاکره نکند متهم می شود به خیره سری و عدم رعایت مطالح نظام! اگر هم مذاکره کند می گویند مقاومت نکرده است!
هر وصله ای به این دولت بچسبه، وصله کرنش در برابر زیاده خواهی غرب به آن نمی چسبه و اتفاقا افکار عمومی هم این موضوع را متوجه شده.
ایران برای پیش برد برنامه هسته اش راهبرد داره و این راهبرد در سطح کلان نظام مشخص می شود. مثل بقیه کشورها قرار هم نیست جزئیات این راهبرد را منتشر کنه.
حالا اگر شما بنا به دلایلی (که اصلاً هم سیاسی و جناحی نیست) مدیریت فعلی پرونده هسته ای را قبول ندارید، برچسب بدون راهبرد بودن یا بی تجربگی در فن مذاکره و دیپلماسی را نزنید.
مگر مدیر قبلی مذاکرات هسته ای چند سال سابقه دیپلماتیک و ... داشت؟ (60793)
برادر عزيز
اينقدر به همه چيز خوش بين نباش
نيت دولت ها و افراد نيز چيزي متفاوت از عملكردشان است (60899)
.
دوست عزيز,
من با نظرات شما كاملا موافقم, ولي لطف كنيد انگليسيتون رو جاي ديگه تمرين كنيد. ما بنده هاي خدا كه گناه نكرديم. در ضمن من همينجا فارغ التحصيل شدم بنابراين بهانه تحصيلات را به ميان نياوريد
Dear friend, I am not writing an essay for you to correct me,
Please do your English correction some where else.
I respect your concern, but I see you are too young to judge me and advising you do not get arrogant by having one or two degree/s.
Please accept me as a friend and, as we say in Persian, take my advice or leave it.For any more knowledge you earn, be more humble in future.
Wish you best of luck. (60871)