توصيه مطلب 
۱۵
 
کد مطلب: 49699
ضرورت پاسخ قاطع به انتصابات ناصواب رییس‌جمهور
تاریخ انتشار : يکشنبه ۲۸ تير ۱۳۸۸ ساعت ۱۰:۳۱
خبر انتصابات تازه‏ی رئیس جمهور در سطح معاونین و برخی مقامات ارشد دولت که احمدی نژاد را در ادامه‏ی راه مسئولیت قوه‏ی مجریه همراهی خواهند کرد؛ موجبات بهت و حیرت طیف‏های مختلف اصولگرایان و همچنین توده‏ی انقلابی که به دولت دهم امید بسته اند را فراهم آورد. نگاهی به فهرست انتصابات احمدی نژاد جابجایی هایی در سطوح نزدیک به رئیس جمهور و – عمدتا- در میان نزدیک‏ترین حلقه‏ی اطرافیان به شخص محمود احمدی نژاد را نشان می‏دهد. واکاوی این اقدام رئیس جمهور که به منزله‏ی نخستین حرکت جدی وی پس از انتخابات ریاست جمهوری می‏باشد و طیفی از واکنش های اعتراض آمیز را به ویژه در میان اصولگرایان (منتقد و حامی دولت) در پی داشته است پیام های نگران کننده و یآس آفرینی را از چهره‏ی دولت دهم و شخص ریاست این دولت، در همین بدو امر و پیش از آغاز به کار رسمی آن مخابره می‏کند.



احکام تازه‏ی رئیس جمهور، چنانکه رفت؛ عمدتا برای نزدیک‏ترین افراد به محمود احمدی نژاد صادر شده است اما در این میان، یک نام، عمده‏ی توجهات را به خود، معطوف داشته است. «اسفندیار رحیم مشائی» حالا دیگر به چهره‏ای نام آشنا تبدیل شده است. مشائی که به زعم بسیاری از ناظران، نزدیک‏ترین روابط را با رئیس دولت دارد؛ به موجب حکم تازه‏ی احمدی نژاد، نزدیک‏ترین صندلی دولت به کرسی رئیس را تصرف خواهد کرد. و اما آنچه در این میان، حیرت عده‏ی کثیری از ناظران دور و نزدیک به دولت را برانگیخته است؛ انتصاب حکم معاون اولی برای فردی است که یکبار رئیس جمهور را تا آستانه‏ی ساختمان بهارستان و قرار گرفتن زیر تیغ سوال نمایندگان، برد. اظهارات خارج از قائده‏ی مشائی، در چند مورد برای دولت دردسر آفرین بوده است. دامنه‏ی این اظهارات به حدی بوده که در یک مورد (اظهار دوستی با مردم اسرائیل!) مقام معظم رهبری را بر آن داشت که شخصا وارد عمل شده و با محکوم کردن اظهارات معاون احمدی نژاد، موضع رسمی نظام را در این باره، از تریبون نماز جمعه، اعلام فرمایند. از آن پس، مشائی تیغ تیز انتقادات طیف‏های مختلف اصولگرایان (حتی طیف اصلی حامیان رئیس جمهور) را متوجه خود ساخت اما با حمایت-های بی شائبه‏ی رئیس جمهوری، حتی یک قدم از دولت، دور نشد. و حالا مشائی با ارتقای سمت، معاون اول احمدی نژاد است...



به نظر می‏رسد حکم تازه‏ی رئیس دولت برای مشائی، پیام معناداری به ویژه برای طیف اصولگرایان منتقد احمدی نژاد به همراه دارد. پیامی که می‏تواند ارتباط وثیقی نیز با چگونگی تعامل اکثریت اصولگرایان با دولت دهم داشته باشد. نگاهی به مواضع انتخاباتی مجموعه‏ی نیروهای اصولگرا، به روشنی، حکایت از انتقادات جدی نسبت به عملکرد دولت نهم و به ویژه، برخی تصمیمات رئیس جمهور دارد. انتقاداتی که منجر به عدم حمایت از محمود احمدی نژاد در انتخابات ریاست جمهوری توسط بخشی از اصولگرایان و نیز طرح موضوع «حمایت مشروط و منتقدانه» توسط گروهی دیگر شد. برخی از احکام تازه‏ی رئیس جمهور – و به طور مشخص و بارز، انتصاب مشائی به معاون اولی- به عنوان مهم‏ترین اقدام رئیس جمهور بعد از انتخابات، برای هر دو بخش از بدنه‏ی اصولگرایان، نا امیدکننده است و حتی بسیار بعید به نظر می‏رسد که حمایت حامیان اصلی احمدی نژاد را هم در پی داشته باشد. اصولگرایان منتقد، نگاهی مجدد به برخی انتصابات دوره‏ی نهم را با رعایت اصل «شایسته سالاری» ضرورت کاری رئیس دولت دهم می‏دانستند، نقطه نظری که به طور مشخص، به عنوان یکی از مصادیق و شاید جدی ترین مصداق، رحیم مشائی را شامل می‏شد. بدیهی است که ارتقای وی در دولت دهم نشان‏دهنده‏ی عدم توجه به توصیه‏های بخش عمده‏ای از اصولگرایان ( و حتی نزدیک‏ترین افراد به رئیس جمهور) است که نمی‏باید برخورد مثبت اصولگرایان (بدنه‏ی اجتماعی و سیاسی) را در پی داشته باشد. از سوی دیگر، بخشی از نیروهای اصولگرا که در میان آنها برخی از حامیان انتخاباتی دکتر احمدی نژاد نیز مشاهده می‏شوند؛ با گسترده تر  ساختن دایره‏ی انتقادات و با عبور از مصادیق، «اصلاح نگرش احمدی نژاد به مدیریت» به ویژه در عرصه‏های میان بخشی (نظیر تعامل مثبت با قوا و بدنه‏ی اصولگرایان و نه تقابل) را ضروری می‏دانند که انتصاب مشائی، که انتقادات شدیدالحن و فراوانی را در دو مجلس اصولگرای هفتم و هشتم به خود اختصاص داده است؛ ناقض این ضرورت و برای این عده نیز، نشانی از تداوم رویکردهای نامناسب رئیس جمهور، در زمینه‏های مورد نقد است.



همچنین، تاکید و تعجیل رئیس جمهور بر این جابجایی‏ها در شرایطی که وی می‏توانست فرصت یک‏ماهه‏ی باقی مانده از دولت نهم را نیز با همین ترکیب موجود سپری کرده و تغییرات را به آغاز به کار رسمی دولت دهم محول کند، به خودی خود می‏تواند نشان از اهمیت این تغییر آرایش دولت برای شخص دکتر احمدی نژاد و نیز وقوف وی به حساسیت اعتراضی در نزد حتی نزدیک‏ترین حامیانش دارد. به این ترتیب، به نظر می‏رسد انتخاب این زمان برای تغییرات مورد نظر رئیس جمهور، از یک سو با هدف تحکیم جایگاه دولت دهم با توجه به تلاش مخالفان سلامت انتخابات ریاست جمهوری برای غیرقانونی جلوه دادن دولت و درحقیقت ناکارآمد ساختن آن صورت گرفته است. اما آنچه فراتر از همه، احمدی نژاد را به اِعمال تغییرات مورد نظرش و به طور مشخص، انتصاب مشائی در چنین برهه‏ای از زمان ترغیب کرده است؛ نگرانی وی از موج واکنش‏های تند و اعتراضی از سوی بدنه‏ی سیاسی و اجتماعی اصولگرا و انقلابی بوده است که به زعم وی در شرایط کنونی و با توجه به فضای سیاسی حاکم بر کشور، هرگز شدت نخواهد گرفت. البته عملکرد چهارساله‏ی رئیس دولت نهم نشان از نوعی بی اعتنایی مشهود نسبت به بدنه‏ی سیاسی و حتی اجتماعی اصولگرایان دارد که احمدی نژاد همواره سعی داشته تا خود را از حمایت این عده، بی‏نیاز نشان دهد اما این‏همه، موجب آن نخواهد بود که رئیس دولت نهم، حالا و پس از چهار سال ریاست دستگاه اجرایی کشور، نگران پیامد واکنشها و شکل گیری اعتراضات، نسبت به تصمیمات دولت، از سوی نیروهای انقلابی و اصولگرا نباشد. این امر، به خودی خود، می‏تواند عامل انگیزاننده‏ای قوی برای رئیس جمهور باشد تا این زمان را برای جایگزینی مورد نظرش انتخاب کند. و البته باید گفت؛ هرچند این اقدام رئیس جمهور، تاکنون نیز، با واکنش‏های موثری همراه بوده است اما سکوت و یا نرمش کنونی و اصطلاحا کژدارمریضی برخی از چهره‏های شاخص سیاسی اصولگرا و پایگاه اجتماعی متعلق به این گفتمان، تا حدود زیادی نشان از انتخاب هوشیارانه‏ی مقطع زمانی انتصاب دارد.



و اما به نظر می‏رسد؛ مجموعه‏ی اصولگرایان، می‏بایست ضمن توجه به ضرورت حفظ آرامش سیاسی در کشور، واکنش متناسب و در خوری نیز به این انتصاب رئیس جمهور داشته باشند. این واکنش می‏تواند طیفی از اقدامات را شامل شود که ضرورت گزینش دقیق و متناسب را می‏طلبد اما آنچه ضروری می‏نماید اصل «واکنش» است. انتصای فردی که از جانب قاطبه‏ی اصولگرایان، مورد انتقاد و برائت است به سمت معاون اولی، نباید با سکوت اصولگرایان همراه باشد. آنچه امروز جایز نیست «سکوت» است. این برهه، «آزمونی بزرگ» برای مجموعه‏ی اصولگرایان است که با واکنشی شایسته، خیرخواهانه، ثمربخش و البته با رعایت شرایط حاکم بر کشور، تصویری روبه جلو و پیشرو از اصولگرایی را در برابر چشمان ناظر، به نمایش گذارند.



 
Share/Save/Bookmark
 


نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.