بودجه سال 1387 کل کشور تقدیمی به مجلس شورای اسلامی از دو بخش تشکیل شده است:
1. لایحه بودجه شامل:
• ماده واحده و جداول کلان منابع و مصارف بودجه عمومی دولت
• پیوست شماره یک طرح های تملک دارایی سرمایه ای
2. اسناد پشتیبان شامل:
• بودجه شرکت های دولتی ، بانک ها و موسسات انتفائی وابسته به دولت
• مقادیر و هزینه تولید شرکت های دولتی به تفکیک کالا یا خدمات
• بودجه استانی
• درآمدها و واگذاری دارایی های سرمایه ای ریالی
• اعتبارات دستگاه های اجرایی برحسب برنامه و اهداف کمی
عمدهترین نکات
1. مبنای طبقه بندی اطلاعات به دو بخش لایحه بودجه و اسناد پشتیبان مشخص نیست.
زیرا در سنوات قبل برخی اطلاعاتی که اکنون به عنوان اسناد پشتیبان تقدیم مجلس شورای اسلامی شده است به تصویب مجلس شورای اسلامی می رسید و در مورد ضرورت تقدیم آن ها و تصویب آن توسط مجلس شورای اسلامی احکام قانونی مشخص وجود دارد. ( مانند پیوست بودجه شرکت های دولتی)
2. در لایحه بودجه دو تغییر عمده عبارت است از حذف تبصره های بودجه و تجمیع اعتبارات دستگاه های اجرای ذیل دستگاه اصلی
3. ماده واحده لایحه تقدیمی اختیارات وسیعی را هم در بعد تصویب و هم در بعد اجرای بودجه در اختیار قوه مجریه قرار میدهد، از جمله:
3-1 اعتبارات کلیه دستگاه های اجرایی ملی ذیل 39 دستگاه تجمیع شده است و تنها این دستگاه ها دارای ردیف بودجه ای هستند. طبق یکی از احکام ماده واحده ، جداول تفضیلی ( که احتمالا منظور اعتبارات دستگاه های زیر مجموعه دستگاه های اصلی است، در سقف ماده واحده و اهداف کمی که در پیوست بودجه و جزو اسناد و پشتیبان آمده است) تا پایان اردیبهشت ماه 1387 به تصویب هیات وزیران خواهد رسید. بدین ترتیب در عمل اختیار تصویب بودجه کلیه دستگاه هایی که به عنوان دستگاه های زیر مجموعه شناخته شده اند به هیات وزیران محول شده است که در طول سال و بااراده دولت مکررا قابل تغییر است.
ضمن آنکه طبق ماده واحده جداول مصوب هیات وزیران مبنای نظارت های قانونی مراجع ذیربط خواهد بود که سازگاری این امر با اصل (55) قانون اساسی محل تردید جدی است.
3-2 در جدول شماره (2-2) لایحه بودجه تقدیمی اعتبارات کلیه دستگاه های اجرائی بر حسب برنامه ذیل دستگاه های اصلی طبقه بندی شده است. این طبقه بندی امکان جابه جایی اعتبارات برنامه های مختلف را تا 30 درصد دستگاه های زیر مجموعه به ارائه رئیس دستگاه اجرایی اصلی را فراهم می کند. (طبق ماده 79 قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت). بدین ترتیب اعتبارات سایر دستگاه ها به جز 39 ردیف دستگاه اصلی در عمل به تصویب مجلس شورای اسلامی نمی رسد و توسط دولت و وزرا قابل تغییر است.
3-3 براساس یکی از احکام ماده واحده رابطه مالی و نحوه تسویه حساب بین دولت به شرکت ملی نفت و سایر شرکت های وابسته و شرکت توانیر توسط دولت تامین می شود.
طبق این حکم تعیین رابطه مالی و حقوقی بین دولت و وزارت نفت به طور مطلق توسط هیات وزیران صورت می گیرد. در سنوات قبل قانونگزار در تبصره 11 ضوابط و مقرراتی در این خصوص وضع و چارچوب رابطه حقوقی و مالی مذکور را در 11 جزء مشخص کرده است. در حالی که در این حکم این اختیار که دارای میلیاردها دلار آثار مالی است بدون تعیین ضوابط و مقررات به طور مطلق به دولت تفویض شده است.
4- اعتبارات مربوط به حقوق و مزایای مستمر کارکنان دولت در 28 دستگاه اصلی مشخص و ذیل وزارت امور اقتصادی و دارایی تجمیع شده است.
5- اعتبارات دانشگاه ها و موسسات پژوهشی وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ذیل این دو وزارتخانه تجمیع شده است و این دستگاه ها نیز مشمول احکام بند 1-3 و 2-3 هستند. به عنوان مثال وزرای علوم، تحقیقات و فناوری یا بهداشت و درمان و آموزش پزشکی می توانند تا 30 درصد بودجه دانشگاه ها را جابجا کنند. به این ترتیب ماده 49 قانون برنامه چهارم نادیده گرفته می شود.
6- احکام قانون مدیریت خدمات کشوری از جمله الزام به تعیین ضریب ریالی حقوق و دستمزد کارکنان دولت و بازنشستگان که باید به تصویب مجلس برسد در لایحه دیده نمی شود.