کد مطلب: 77569
تأملی در مسائل دانشگاه آزاد؛ ملال انگیزی تا کی؟
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۲ تير ۱۳۸۹ ساعت ۱۴:۰۲
« ... از آنجا که مجادلات پیرامون دانشگاه آزاد اسلامی گفت و گوهای ملال انگیز و غیرلازمی را بر مناسبات برخی از مسوولان تحمیل کرده است فعلا از تصرف مبنی بر وقف دانشگاه آزاد اسلامی و از هرگونه اقدام مبتنی بر اساسنامه جدید مصوب دانشگاه آزاد اسلامی خودداری و اجرای اساسنامه جدید شورای عالی انقلاب فرهنگی متوقف شود...»آنچه ذکر شد بخشی از نامه ای است که مقام معظم رهبری خطاب به آقایان احمدی نژاد و هاشمی رفسنجانی در خصوص مسائل دانشگاه آزاد مرقوم کرده و از طرفین خواسته اند فعلاً به این مباحث خاتمه دهند.در این نامه که بخشهایی از آن توسط دبیرخانه هیئت موسس دانشگاه آزاد اسلامی منتشر گردیده است رهبر فرزانه انقلاب هر دو را به حركت بر مسير قانون و شرع دعوت كرده و تاكيد داشتهاند كه از مجادلات بيهوده پرهيز شود و دستور داده اند طرفین اقدامات خود را متوقف کنند.ابتدا سابقه اختلافات موجود در خصوص این دانشگاه را مرور می کنیم.کشمکش بر سر مدیریت و اساسنامه دانشگاه آزاد به سیاق کنونی آن، از روی کار آمدن دولت نهم آغاز شد. پیشتر هم البته بر سر مدیریت و نحوه اداره این دانشگاه و عملکرد شخص جاسبی حرف و نقل ها و ابهامات فراوانی وجود داشت که مدیریت وی را همواره با چالش روبرو می کرد اما با روی کار آمدن دولت نهم و حساسیتی که در مورد این دانشگاه ایجاد شده بود بحث ها شدت گرفت. در فاصله زمانی سالهای 84 تا 88 مجادلات پیرامون این دانشگاه بدانجا کشیده شد که رئیس جمهور در سخنرانی های مختلف خود با ورود به بحث دانشگاه آزاد قول هایی داد که این شائبه را به ذهن متبادر می کرد که قصد دولتی کردن دانشگاه آزاد را دارد و یک بار در سخنرانی خویش در جمع دانشجویان از اقدام انقلابی در مورد این دانشگاه سخن گفت. به تبع آن، آیت الله هاشمی رفسنجانی در سفر به اصفهان و بازدید از دانشگاه آزاد نجف آباد واکنش تندی به آن سخنان نشان داد و اقدامات در مورد این دانشگاه را شرارت خواند.نهایتاً مجادلات آن دوره با اعلام نظر رهبر معظم انقلاب به دولت مبنی بر اینکه بحث در این خصوص در شرایط جاری به مصلحت نیست متوقف و بنا شد تا این روند تنها از طریق قانون پیگیری شود. پس از آن بود که دکتر الهام سخنگوی وقت دولت در مصاحبه مطبوعاتی خود از توقف اقدامات انقلابی و غیرانقلابی در مورد این دانشگاه خبر داد و تا مدتی، مسئله دانشگاه آزاد از دایره بحث ها خارج گردید.انتخابات سال گذشته و وقایع پس از آن، شبهات و ابهاماتی را که بر عملکرد مدیریتی این دانشگاه وارد می شد تشدید و تقویت کرد و سئوالاتی در خصوص نقش برخی مسئولان دانشگاه در وقایع بعد از انتخابات مطرح نمود که باعث تشدید فشارها بر این دانشگاه شد. در خلال این وقایع، شورای عالی انقلاب فرهنگی در حال یافتن راهکاری قانونی برای تغییر نحوه اداره دانشگاه آزاد بود که نهایتاً به تصویب اساسنامه جدید منجر گردید. از آن سو، هیئت موسس دانشگاه هم بیکار ننشست و به دنبال یافتن راهکاری قانونی برای تثبیت خویش می گشت. طرح بحث وقف دانشگاه آزاد یکی از این راهکارها بود. هیأت امنای دانشگاه آزاد در مقابله با این مسئله با طرح وقف دانشگاهآزاد، یک نوع بازی سیاسی را آغاز کرد که بیشک حساسیت رقیب را بر میانگیخت.در کنار آن، طرحی نیز در مجلس شورای اسلامی برای قانونی کردن وقف مؤسسات آموزش عالی غیردولتی مطرح گردید که تصویب آن جنجال به پا کرد. شکایت هیئت مؤسس به قوه قضائیه با استفاده از شبهات قانونی موجود و رأی دادگاه برای توقف اجرای اساسنامه جدید و دستور رئیس قوه قضائیه برای لغو حکم دادگاه و ... نیز از جمله وقایع حاشیه ای مسائل دانشگاه آزاد بوده است.اینک نیز قطار تحولات این دانشگاه با دستور صریح رهبری در ایستگاه وقف و اجرای اساسنامه جدید متوقف مانده تا هیئتی که به ریاست رئیس دستگاه قضا تشکیل گردیده است نظر خود را به خدمت رهبری عرضه نماید.همه این وقایع که بطور تدریجی و در یک بازه زمانی 5 ساله رخ داده و به مرور به تشدید اختلافات منجر گردیده، علاوه بر مسئولان سطوح بالا و میانی؛ جامعه را نیز درگیر مسائل این دانشگاه نموده است. نمود عینی شدت و حدت تأثیر این اختلافات را می توان در واکنشهای عمدتاً دانشجویی به تصویب طرح مجلس مشاهده کرد که منجر به طرح شعارهای تند و بی سابقه علیه نهاد قانونگذاری گردید و البته واکنش رهبر فرزانه انقلاب را به دنبال داشت.اما غرض از این نوشتار؛همانگونه که اشاره شد در طول 5 سال گذشته رهبر معظم انقلاب چندین بار ناچار به دخالت مستقیم در مسائل این دانشگاه و واداشتن طرفین ماجرا به رعایت مصالح کشور شده اند.اینکه نهایتاً مسائل این دانشگاه به کدام سمت و سو کشیده خواهد شد اهمیت چندانی ندارد چرا که به هر حال نظام تصمیم درست را اتخاذ خواهد کرد. اما کمی دقیق تر به نامه اخیر رهبر انقلاب بنگریم: « ... مجادلات پیرامون دانشگاه آزاد اسلامی گفت و گوهای ملال انگیز و غیرلازمی را بر مناسبات برخی از مسوولان تحمیل کرده است...»این گفتگوهای غیرلازم که موجبات ملال را برای رهبر و ملت و مسئولان فراهم نموده است از کجا نشأت گرفت و به کجا رسید؟ و آیا این گفتگوها و جدلهای غیرلازم و ملال انگیز متوقف خواهد شد یا به بهانه ای دیگر و در زمانی دیگر دوباره در خواهد گرفت؟ آیا همه آنچه بر سر دانشگاه آزاد رخ داده برای رضای خدا و مصلحت نظام و آینده دانشگاه آزاد است یا اینکه این دانشگاه بهانه ای برای تسویه حسابهای سیاسی طرفین، صفآرایی دو طیف قدرت در برابر دیگری و به رخ کشیدن قدرت به همدیگر بوده است؟و آیا بهای این تسویه حسابهای ملال انگیز را باید با هزینه کردن از رهبری انقلاب پرداخت؟ آیا عملکرد برخی مسئولان – با هر انگیزه ای که ادعا شود – جز به ناخشنودی ولی فقیه منجر گردیده است و آیا اعلام صریح این ناخشنودی، این دسته از مقامات را و البته پاره ای از نخبگان سیاسی و فعالان و تشکلهای دانشجویی را متوجه خواهد کرد که در آینده دست از گفتگوهای ملال انگیز خود بردارند؟در واقع، دستور رهبری انقلاب دعوت به بازگشت به چارچوب های "اخلاق سیاسی" است که منفعت سیاسی را نیز متعاقب و متضمن خود دارد. به نظر میرسد نه تنها در این موضوع خاص، بلکه در تمام مسائلی که احتمالا بحث قدرت و ثروت در میان است، همواره در سالیان اخیر این گمشدهها به نوعی وجود داشتهاند و رهبر انقلاب نیز بارها بر تأکید بر عقلانیت، دوری از احساسات و فراهم آوردن فضایی سلیم و سالم دعوت کردهاند. شرایط حساس فعلی کشور نشان می دهد دشمنان درصددند منازعات خيابانی بعد از انتخابات را به درون سيستم سياسي منتقل كنند. در این راهکار، استفاده از ظرفيت هاي درون نظام براي ايجاد تنش هاي سياسي و جلوگيري از استقرار كامل آرامش در كشور اصلي ترين دستور كار است. تبدیل اختلاف نظرها به مخاصمه، تحميل تنش دائمي به صحنه سياسي به بهانه هاي مختلف، بحراني نگهداشتن مستمر روابط كاري ميان نهادها، سوژه سازی براي مخاصمات و دلخوري هاي بيشتر، زمینه سازی برای جدال رسانه ای مسئولان و ... از محورهای این تنش آفرینی است. یقیناً در چنین فضایی دلسوزان انقلاب وظیفه سنگین تری بر دوش دارند و نمی توانند به بهانه های مختلف، زمینه ساز و یا تقویت کننده گفتگوهای غیرلازم و ملال انگیز باشند.
محسن مهاجر
محسن مهاجر
نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.
