کد مطلب: 10363
سایت های خبری آمریکا چگونه اداره می شوند؟
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۶ ساعت ۱۵:۲۰
توضیح الف: دراج ریپورت دات کام با وجود چهره بسیار ساده و کلاسیک خود، پر طرفدار ترین سایت سیاسی-خبری غیر رسمی آمریکاست. این سایت در کنار انتشار اخبار اختصاصی خود، معمولا تنها به لینک دادن به اخبار می پردازد. تاثیر این سایت آن چنان در سال های اخیر افزایش یافته است که یک لینک از دراج ریپورت به سایت های دیگر، به ترافیک شدید روی آن سایت و "دراج افکت" می انجامد (مقایسه کنید با سلش افکت و دیگ افکت). یکی از کارکنان کاخ سفید در این باره می گوید، هر بار که عنوان اصلی دراج ریپورت تغییر می کند، تلفن های کاخ سفید شروع به زنگ زدن می کنند. در این یادداشت که از مجله اینترنتی سالن ترجمه شده است، سعی شده است به چگونگی تاثیرگذاری سایت های خبری، ارتباط این سایت ها با خبرگزاری ها در عرصه سیاسی آمریکا و ... پرداخته شود.
نشریه اینترنتی "سالن" در مطلبی به نحوه پوشش خبری صحبت های جنجالی جان مک کین، کاندیدای دور بعد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که با حالت خاصی گفته بود: "ایران را بمباران کنید" پرداخته است.
سالن نوشته است که خبرنگاران حاضر در مراسم فوق، هیچ گاه فکر نمی کردند که صجبت مک کین که با لحنی شبیه به ترانه ای از گروه "بیچ بویز" جمله فوق را بیان کرده بود، ارزش خبری داشته باشد و تنها یک شوخی است. به گونه ای که این موضوع را تنها یک خبرنگار از روزنامه محلی "جرج تاون تایمز" گزارش داده بود.
این بازار سیاه اطلاعات هم به نفع خبرنگار و هم به نفع مبارزین انتخاباتی است، زیرا این نوع افشاگری ها طرفداران بسیاری دارند و به سرعت فراگیر می شود. اما ضرری که دارد این است که اخبار سنتی که براساس نوشته خبرنگاران حاضر در صحنه تهیه می شد، به حاشیه رانده شده و منبع اصلی اخبار هیچ گاه مشخص نمی شود.
خبرنگار آسوشیتدپرس و دیگران هم چیزی در این زمینه ننوشتند. اما یکی از حاضرین که هویتش فاش نشده است، فیلم این صحنه را که با مهارت خاصی تدوین کرده بود، برای "مت دراج" که صاحب پرطرفدار ترین سایت خبری آمریکاست، فرستاد.
روز بعد در "دراج ریپورت" این تیتر در بالای صفحه به چشم می خورد: "مک کین ترانه: بمب بمب بمب، ایران را بمباران کنید را می خواند". چند ساعت بعد آسیوشیتدپرس خبر دراج را با این تیتر که "مک کین درباره بمباران شوخی می کند" انعکاس داد. همین کافی بود تا این خبر در بزرگترین شبکه های تلویزیونی و روزنامه ها منتشر شود.
"ایران را بمباران کنید" تبدیل به مهمترین خبر در مبارزات انتخاباتی 2008 در هفته های اخیر شد. خبری که منبع آن ناشناخته است و می توانیم حدس بزنیم که از طرف رقبا بوده است که با نفوذ به برنامه های تبلیغاتی دیگر کاندیدا ها، اطلاعات مورد نظر خود را گردآوری می کنند و سپس با استفاده از ابزار پیشرفته، جنگ رسانه ای به راه می اندازند. در ماه های اخیر در خبرهای منتشر شده، نمونه های زیادی دیده می شود. مسئولین رسمی مبارزات انتخاباتی، ایمیل هایی برای خبرنگاران می فرستند که ابتدای آن نوشته اند: "غیر قابل استناد". مدارکی فرستاده می شود که حاوی اطلاعاتی درباره نحوه تامین مالی کاندیداهای رقیب است. آنها ممکن است در صورت اینکه از رازداری خبرنگار مطمئن شوند، ممکن است این اطلاعات را تلفنی بدهند.
این بازار سیاه اطلاعات هم به نفع خبرنگار و هم به نفع مبارزین انتخاباتی است، زیرا این نوع افشاگری ها طرفداران بسیاری دارند و به سرعت فراگیر می شود. اما ضرری که دارد این است که اخبار سنتی که براساس نوشته خبرنگاران حاضر در صحنه تهیه می شد، به حاشیه رانده شده و منبع اصلی اخبار هیچ گاه مشخص نمی شود. با وجود آنکه خبرنگاران و سایت هایی همچون "دراج ریپورت" مسئولیت صحت خبر را برعهده می گیرند اما مشخص نمی شود که تهیه کننده اصلی مطلب از طرف کدام کاندیدا و با چه هدفی بوده است.
تصویری از صفحه اول دراج ریپورت دات کام
بعضی از اوقات نشریاتی که این مطالب – که تاثیرگذاری بالایی در انتخابات دارد - را منتشر می کنند، مطابق استاندارد خبری خود، منبع خود را "گروه حامی یکی از کاندیداهای رقیب" معرفی می کنند.
البته چنین افشاگری هایی چیز جدیدی نیست. در تاریخ معاصر سیاسی آمریکا، در انتخابات های ریاست جمهوری مبالغ قابل توجهی صرف تلاش برای کسب خبر از نقاط ضعف رقیب و سپس شکل دهی رسانه ها به وسیله آن شده است. تفاوتی که نسبت به قبل رخ داده است شیوه انتشار مطالب و فراوانی رقابت برای بدست آوردن جدید ترین اخبار است.
سخنگویان کاندیداها گلایه می کنند که مجبورند بیشتر وقت خود را صرف راضی کردن خبرنگاران به عدم باور اخباری که درباره آنها از طرف رقبا داده می شود، بکنند.
در نقطه مقابل، بعضی از روزنامه های جریان اصلی همچنان با شک و تردید با این اخبار برخورد می کنند. "آدام ناگورنی" خبرنگار ارشد نیویورک تایمز برای مبارزات انتخاباتی سال 2008 می گوید که کارمندانش محبور به رعایت قوانین سخت گیرانه ای درباره انتشار خبری که از طرف رقبا منتشر می شود، هستند. او می گوید: "هر وقت که از طرف رقبای انتخاباتی خبری را کسب می کنی، باید بگویی که منبع چه کسی بوده است."
مت دراج، دراج ریپورت را می گرداند. کلاه دراج حساسیت های فراوانی را برانگیخته است. تاثرگدارترین نمونه آن – به خصوص برای جمهوری خواهان- دراج ریپورت است. مرکز این سایت-وبلاگ در شهر میامی است و در انتخابات ریاست جمهوری 2004 توانست با اخبار کذب و راست، چهره جان کری –نامزد دموکرات ها- را تخریب کند.
امسال نیز "دراج" فعالیت خود را با انتشار اخباری مشابه خبر ویدئو "ایران را بمباران کنید" آغاز کرده است. کارشناسان معتقدند که ارتباطات شخصی "درادج" نقش زیادی در کسب اطلاعات از رقیبان انتخاباتی دارد.
در نقطه مقابل، بعضی از روزنامه های جریان اصلی همچنان با شک و تردید با این اخبار برخورد می کنند.
دراج ریپورت، هشتاد و ششمین سایت از نظر بیشترین مراجعه در آمریکا، و هفتمین سایت خبری پر ترافیک است. یک لینک در این سایت، می تواند توجه 100 هزار بازدید کننده را برای سایت لینک داده شده جلب کند. برای خبرگزاری ها یا سایت های مستقل که به شدت وابسته به درآمدهای تبلیغاتی هستند، یک لینک از سایت دراج به معنای سرازیر شدن پول در حساب های بانکی است.
گاهی از اوقات، عجله در استفاده از اخبار می تواند کار دست خبرنگار بدهد. تیتر سایت دراج در ماه آوریل "مک کین ترانه: بمب بمب بمب، ایران را بمباران کنید را می خواند" که برگرفته از روزنامه جرج تاون تایمز بود و در کنارش فایل ویدئویی هم قرار داشت، نشان می دهد که هیچ گاه چنین چیزی توسط مک کین بیان نشده است. بلکه همانطوری که خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد، او از جواب دادن صریح به اینکه آیا به ایران حمله خواهی کرد، طفره رفته بود و آهنگ قدیمی گروه "بیچ بویز" را یادآوری کرده و قسمتی از آن را تقلید کرده بود.
سالن در جمله آخر خود آورده است "عدم دقت خبر اصلاً مهم نیست، مهم این است که تاثیر خود را در مبارزات انتخاباتی 2008 گذاشته است!"
نشریه اینترنتی "سالن" در مطلبی به نحوه پوشش خبری صحبت های جنجالی جان مک کین، کاندیدای دور بعد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که با حالت خاصی گفته بود: "ایران را بمباران کنید" پرداخته است.
سالن نوشته است که خبرنگاران حاضر در مراسم فوق، هیچ گاه فکر نمی کردند که صجبت مک کین که با لحنی شبیه به ترانه ای از گروه "بیچ بویز" جمله فوق را بیان کرده بود، ارزش خبری داشته باشد و تنها یک شوخی است. به گونه ای که این موضوع را تنها یک خبرنگار از روزنامه محلی "جرج تاون تایمز" گزارش داده بود.
این بازار سیاه اطلاعات هم به نفع خبرنگار و هم به نفع مبارزین انتخاباتی است، زیرا این نوع افشاگری ها طرفداران بسیاری دارند و به سرعت فراگیر می شود. اما ضرری که دارد این است که اخبار سنتی که براساس نوشته خبرنگاران حاضر در صحنه تهیه می شد، به حاشیه رانده شده و منبع اصلی اخبار هیچ گاه مشخص نمی شود.
خبرنگار آسوشیتدپرس و دیگران هم چیزی در این زمینه ننوشتند. اما یکی از حاضرین که هویتش فاش نشده است، فیلم این صحنه را که با مهارت خاصی تدوین کرده بود، برای "مت دراج" که صاحب پرطرفدار ترین سایت خبری آمریکاست، فرستاد.
روز بعد در "دراج ریپورت" این تیتر در بالای صفحه به چشم می خورد: "مک کین ترانه: بمب بمب بمب، ایران را بمباران کنید را می خواند". چند ساعت بعد آسیوشیتدپرس خبر دراج را با این تیتر که "مک کین درباره بمباران شوخی می کند" انعکاس داد. همین کافی بود تا این خبر در بزرگترین شبکه های تلویزیونی و روزنامه ها منتشر شود.
"ایران را بمباران کنید" تبدیل به مهمترین خبر در مبارزات انتخاباتی 2008 در هفته های اخیر شد. خبری که منبع آن ناشناخته است و می توانیم حدس بزنیم که از طرف رقبا بوده است که با نفوذ به برنامه های تبلیغاتی دیگر کاندیدا ها، اطلاعات مورد نظر خود را گردآوری می کنند و سپس با استفاده از ابزار پیشرفته، جنگ رسانه ای به راه می اندازند. در ماه های اخیر در خبرهای منتشر شده، نمونه های زیادی دیده می شود. مسئولین رسمی مبارزات انتخاباتی، ایمیل هایی برای خبرنگاران می فرستند که ابتدای آن نوشته اند: "غیر قابل استناد". مدارکی فرستاده می شود که حاوی اطلاعاتی درباره نحوه تامین مالی کاندیداهای رقیب است. آنها ممکن است در صورت اینکه از رازداری خبرنگار مطمئن شوند، ممکن است این اطلاعات را تلفنی بدهند.
این بازار سیاه اطلاعات هم به نفع خبرنگار و هم به نفع مبارزین انتخاباتی است، زیرا این نوع افشاگری ها طرفداران بسیاری دارند و به سرعت فراگیر می شود. اما ضرری که دارد این است که اخبار سنتی که براساس نوشته خبرنگاران حاضر در صحنه تهیه می شد، به حاشیه رانده شده و منبع اصلی اخبار هیچ گاه مشخص نمی شود. با وجود آنکه خبرنگاران و سایت هایی همچون "دراج ریپورت" مسئولیت صحت خبر را برعهده می گیرند اما مشخص نمی شود که تهیه کننده اصلی مطلب از طرف کدام کاندیدا و با چه هدفی بوده است.
تصویری از صفحه اول دراج ریپورت دات کام
بعضی از اوقات نشریاتی که این مطالب – که تاثیرگذاری بالایی در انتخابات دارد - را منتشر می کنند، مطابق استاندارد خبری خود، منبع خود را "گروه حامی یکی از کاندیداهای رقیب" معرفی می کنند.
البته چنین افشاگری هایی چیز جدیدی نیست. در تاریخ معاصر سیاسی آمریکا، در انتخابات های ریاست جمهوری مبالغ قابل توجهی صرف تلاش برای کسب خبر از نقاط ضعف رقیب و سپس شکل دهی رسانه ها به وسیله آن شده است. تفاوتی که نسبت به قبل رخ داده است شیوه انتشار مطالب و فراوانی رقابت برای بدست آوردن جدید ترین اخبار است.
سخنگویان کاندیداها گلایه می کنند که مجبورند بیشتر وقت خود را صرف راضی کردن خبرنگاران به عدم باور اخباری که درباره آنها از طرف رقبا داده می شود، بکنند.
در نقطه مقابل، بعضی از روزنامه های جریان اصلی همچنان با شک و تردید با این اخبار برخورد می کنند. "آدام ناگورنی" خبرنگار ارشد نیویورک تایمز برای مبارزات انتخاباتی سال 2008 می گوید که کارمندانش محبور به رعایت قوانین سخت گیرانه ای درباره انتشار خبری که از طرف رقبا منتشر می شود، هستند. او می گوید: "هر وقت که از طرف رقبای انتخاباتی خبری را کسب می کنی، باید بگویی که منبع چه کسی بوده است."
مت دراج، دراج ریپورت را می گرداند. کلاه دراج حساسیت های فراوانی را برانگیخته است. تاثرگدارترین نمونه آن – به خصوص برای جمهوری خواهان- دراج ریپورت است. مرکز این سایت-وبلاگ در شهر میامی است و در انتخابات ریاست جمهوری 2004 توانست با اخبار کذب و راست، چهره جان کری –نامزد دموکرات ها- را تخریب کند.
امسال نیز "دراج" فعالیت خود را با انتشار اخباری مشابه خبر ویدئو "ایران را بمباران کنید" آغاز کرده است. کارشناسان معتقدند که ارتباطات شخصی "درادج" نقش زیادی در کسب اطلاعات از رقیبان انتخاباتی دارد.
در نقطه مقابل، بعضی از روزنامه های جریان اصلی همچنان با شک و تردید با این اخبار برخورد می کنند.
دراج ریپورت، هشتاد و ششمین سایت از نظر بیشترین مراجعه در آمریکا، و هفتمین سایت خبری پر ترافیک است. یک لینک در این سایت، می تواند توجه 100 هزار بازدید کننده را برای سایت لینک داده شده جلب کند. برای خبرگزاری ها یا سایت های مستقل که به شدت وابسته به درآمدهای تبلیغاتی هستند، یک لینک از سایت دراج به معنای سرازیر شدن پول در حساب های بانکی است.
گاهی از اوقات، عجله در استفاده از اخبار می تواند کار دست خبرنگار بدهد. تیتر سایت دراج در ماه آوریل "مک کین ترانه: بمب بمب بمب، ایران را بمباران کنید را می خواند" که برگرفته از روزنامه جرج تاون تایمز بود و در کنارش فایل ویدئویی هم قرار داشت، نشان می دهد که هیچ گاه چنین چیزی توسط مک کین بیان نشده است. بلکه همانطوری که خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد، او از جواب دادن صریح به اینکه آیا به ایران حمله خواهی کرد، طفره رفته بود و آهنگ قدیمی گروه "بیچ بویز" را یادآوری کرده و قسمتی از آن را تقلید کرده بود.
سالن در جمله آخر خود آورده است "عدم دقت خبر اصلاً مهم نیست، مهم این است که تاثیر خود را در مبارزات انتخاباتی 2008 گذاشته است!"
نظراتی كه به تعميق و گسترش بحث كمك كنند، پس از مدت كوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت ديگر بينندگان قرار مي گيرد. نظرات حاوی توهين، افترا، تهمت و نيش به ديگران منتشر نمی شود.
۱۳۸۶-۰۳-۱۵ ۱۸:۰۸:۴۲
با وجود اینترنت متاسفانه از این قبیل سایتها نمیتوانیم استفاده های مختلف در خصوص پاتک به این اخبار استفاده کنیم چون تمام فکر و ذکر مسئولین فقط شده است مبارزه با گروههای داخلی رقیب و پرداختن به موضوعات داخلی و از صحنه بدر کردن رقبا در داخل . (28309)
آرام
۱۳۸۶-۰۳-۱۵ ۲۲:۳۹:۰۵
جملات آخر مقاله شما در ایران هم کاملا صدق دارد. (28358)
